Zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych

Co to jest zapalenie żył powierzchownych?

Zakrzepowe zapalnie żył powierzchownych to proces zapalny dotyczący żył powierzchownych (umiejscowionych nad powięzią – zewnętrzną błoną osłaniającą mięśnie i grupy mięśni), któremu najczęściej towarzyszy proces zakrzepowy o różnym stopniu nasilenia. W 90% przypadków zapalenie żył powierzchownych dotyczy żylaków, częściej żyły odpiszczelowej, a znacznie rzadziej żyły odstrzałkowej. Z kolei samoistne zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych jest dużo rzadsze i zwykle dotyczy żyły odstrzałkowej lub odpiszczelowej, niemniej jednak może rozwinąć się w każdej żyle powierzchownej.

Jakie są objawy?

Głównym objawem jest bolesny, miejscowy obrzęk, któremu towarzyszy zaczerwienie skóry. Często można w tym miejscu wyczuć guzkowate lub powrózkowate zgrubienia. Choroba nieleczona ustępuje w ciągu kilku dni lub tygodni. Najczęściej w ciągu kilku miesięcy dochodzi do przynajmniej częściowego, odblokowania żylaków. Niemniej jednak należy pamiętać, że w sytuacji występowania procesu zapalnego w obrębie żyły odpiszczelowej i szerzenia się zakrzepicy do góry istnieje ryzyko przejścia zakrzepu do żyły udowej powierzchownej, do żyły głębokiej i w wyjątkowych przypadkach dalej do płuc, co może grozić zatorowością płucną.

Jak rozpoznać?

Rozpoznanie ustala się przede wszystkim na podstawie objawów. Pomocne są także dodatkowe badnia np. badanie ultrasonograficzne, w którym można zlokalizować czoło skrzepliny i określić jej odległość od ujścia do układu żył głębokich. Warto także pamiętać, aby u chorych z zapaleniem żyły wcześniej niezmienionej, u których nie stwierdza się czynnika wywołującego, przeprowadzić diagnostykę w kierunku obecności trombofili (wrodzony lub nabyty zespół chorobowy charakteryzujący się zwiększoną skłonnością do tworzenia zakrzepów żylnych lub rzadko tętniczych spowodowany zaburzeniami w układzie krzepnięcia) lub procesu nowotworowego.

Jak leczyć?

W przypadku występowania zakrzepicy żył powierzchownych nie ma konieczności unieruchomienia kończyn, jednakże należy zastosować opatrunek uciskowy. Ograniczona zakrzepica żył powierzchownych (zakrzep dotyczący tylko krótkiego segmentu żyły <5 cm lub z dala od połączenia żyły odpiszczelowej z udową) prawdopodobnie nie wymaga leczenia przeciwkrzepliwego. Doraźnie można stosować NLPZ (doustnie, miejscowo) lub maści z heparynoidami w celu złagodzenia objawów (stan zapalny, obrzęk).

W przypadku bardziej nasilonej zakrzepicy żyły powierzchownej zaleca się stosowanie heparyny drobnocząsteczkowej.

Codzienne ćwiczenia mogą przyczynić się do prawidłowego przepływu krwi w naczyniach. Dzięki ćwiczeniom ulegają wzmocnieniu mięśnie kończyn dolnych, a tym samym poprawia się wydolność żylna. Jedynie aktywna postawa w trakcie leczenia może przyczynić się do skutecznego złagodzenia dolegliwości. Preparat Hirudoid® może być bardzo pomocny w miejscowym leczeniu zapalenia żył powierzchownych.

Hirudoid® dociera szybko i głęboko do tkanek przynosząc ulgę, zmniejsza obrzęk, wykazując działanie przeciwzapalne i przeciwzakrzepowe.

Co to są żylaki?

Żylaki kończyn dolnych to trwałe poszerzenia żył powierzchownych w postaci sznurów lub splotów, z często balonowatymi uwypukleniami. Można wyróżnić żylaki pierwotne, które stwierdza się przy prawidłowym obrazie żył głębokich oraz wtórne, które powstają po zapaleniu lub przebytych urazach żył powierzchownych lub też są powikłaniem niewydolności żył głębokich kończyn dolnych.

Niewielkie zmiany żylakowate stwierdza się u 25 – 50 % osób, a zmiany bardziej nasilone u 5-15%. Częstość występowania żylaków zwiększa się z wraz z wiekiem.

Czy pajączki naczyniowe to żylaki?

Pajączki naczyniowe, są również objawem przewlekłej niewydolności żylnej, ale nie są żylakami. Częściej występują u kobiet i stanowią głównie problem kosmetyczny. Niemniej jednak zmiany te są często związane z zaburzeniami sieci żył głębokich i mogą być zapowiedzią problemów z układem żylnym kończyn dolnych w przyszłości.

Jakie są czynniki predysponujące do rozwoju żylaków?

W celu umożliwienia prawidłowego pompowania krwi w żyłach kończyn dolnych obecne są zastawki. Jeśli zastawki stają się nieszczelne (zmiany zwyrodnieniowe, uszkodzenie), to dochodzi do procesu cofania się krwi i jej zalegania w naczyniach żylnych. Jeśli stan ten się utrzymuje, rozwija się trwałe poszerzenie żył, czyli powstaje żylak.

Zaburzeniu funkcji zastawek sprzyja(ą):

  • wiek (osoby starsze są bardziej narażone),
  • ograniczenie aktywności fizycznej,
  • ciąża i poród,
  • stosowanie terapii hormonalnej,
  • nieodpowiednia dieta,
  • nadwaga i otyłość,
  • zaparcia,
  • chodzenie w obuwiu na wysokich obcasach.

Jakie objawy mogą towarzyszyć występowaniu żylaków?

Dolegliwości związane z obecnością żylaków są bardzo zróżnicowane. Do najczęstszych należą:

  • uczucie ciężkich kończyn dolnych,
  • uczucie zmęczenia kończyn dolnych,
  • uczucie ciepła i zastój żylny nad zmianami żylakowymi,
  • swędzenie lub drażniąca wysypka na nogach lub w pobliżu kostek,
  • drętwienie kończyn dolnych,
  • uczucie “niespokojnych nóg”, nocne skurcze mięśni łydek,
  • tępe bóle kończyn dolnych po dłuższym staniu lub siedzeniu,
  • obrzęki kończyn dolnych,
  • przebarwienia, wypryski, przebudowa skóry i tkanki podskórnej,
  • nadwrażliwość obszaru objętego żylakami,
  • owrzodzenie podudzi.

Poza tym nieleczone żylaki mogą zwiększać swoje rozmiary, a czasem stanowić zagrożenie dla zdrowia.

Czy i jak zapobiegać żylakom?

Obecnie nie jesteśmy w stanie w pełni zapobiec rozwojowi żylaków. Niemniej jednak do najbardziej kluczowych elementów profilaktyki można zaliczyć prowadzenie aktywnego trybu życia np. wykorzystanie każdej okazji, aby podczas dłuższego okresu siedzenia lub stania zmieniać pozycję kończyn dolnych i uaktywnić prace mięśni.

Jak diagnozować?

W rozpoznaniu żylaków oprócz oceny wizualnej metodą z wyboru jest badanie ultrasonograficzne układu żylnego (metoda Dopplera). Umożliwia ona uzyskanie odpowiedzi na wiele pytań dotyczące np. patomechanizmu powstania żylaków u danego pacjenta. Badanie pozwala także zobrazować żyły dotknięte chorobą, oraz przebieg żylaków. Jest to badanie tanie, nieinwazyjne i pozbawione ryzyka powikłań.

Jak leczyć?

Obecnie można wyróżnić kilka metod leczenia żylaków. Zaliczyć do nich można leczenie uciskowe, jak i różne metody chirurgiczne (mniej lub bardziej inwazyjne). Leczenie uciskowe (kompresoterapia) to zastosowanie miejscowego ucisku na istniejące żylaki i złagodzenie związanych z nimi dolegliwości:

  • zapobieganie rozwojowi żylaków (u kobiet w ciąży),
  • zapobieganie i leczenie powikłań choroby żylakowej (zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych, przewlekła niewydolność żylna),
  • przyspieszenie rekonwalescencji właśnie po zabiegach chirurgicznych.

Farmakoterapia jest leczeniem wspomagającym, którego głównym celem jest łagodzenie objawów przewlekłej choroby żylnej, głównie przez działanie przeciwobrzękowe, jak i przeciwzakrzepowe.

Szczególnie użyteczną rolę odgrywają tu preparaty do stosowania miejscowego zawierające heparynoidy (np. HIRUDOID® dostępny w postaci maści i żelu), jak i produkty zawierające szereg składników pochodzenia roślinnego (np.: wyciąg z kasztanowca, sosny nadmorskiej czy pestek winogron).

Kontakt

STADA Poland Sp. z o.o.

Al. 3 Maja 6 , 05-501 Piaseczno

Tel.: 22 750 38 82

Fax.: + 48 22 737 79 34

Zgłoszenie działań niepożądanych:

Tel.:
+ 48 22 737 79 34
+ 48 608 557 956